stadsgedichten

Dertig  meter uitzicht

Het (voorlopig) langste stadsgedicht “dertig meter uitzicht)schreef ik bij het Panorama de vries  een panoramaschildering die een uitkijk geeft over de stad vanaf de Anco toren.  Het panorama en het gedicht worden vanaf nu samen tentoongesteld in het stadhuis van Turnhout op de grote markt.

1
Dit is geen stad, dit is een canvas,
een groepsportret van de ploeg
die dat jaar de finale won
van Kempische hoofdstad.

2
Hier staan veteranen van gebouwen , ankers
die al jaren als versteende uitdrukkingen
in de basis staan van toen wij tussen akkers
een machine waren van industrieel kaliber.

3
Kijk, in wezen liggen we open als boek.
Wij die ons te vaak de achterhoede voelen,
hebben ons nooit omwald, een slotgracht
en een klein kasteel dat we al snel ontgroeiden.

4
Hoe ouder wij worden, hoe meer we bij dit portret
de toekomst zullen vertellen, waar de opstelling wijzigde.
Waar wijken niet per se synoniem staan voor wat week,
maar waar buurten wel steeds blijven pallaveren met elkaar.

5
Er was eens een man die een liefdesbrief wilde schrijven.
Toen hij elk woord uit het woordenboek had geschrapt
bij gebrek aan verklaring voor de te verklaren hartstocht
tekende hij een vergezicht, van hoe hij aan haar dacht.

6
Wikkel me in met waar je vandaan komt, dacht ze.
Hij bedacht een torenkamer, beschilderde de muren
met wat ze buiten hielden. Stel je eens voor, zei hij,
dat we alles zo binnen konden laten als deze burcht.

7
Toen ze hun hoofd ontrolden, waren ze halfweg.
Hij zag wat zijn beslag reeds had, en zij keek wanhopig
de onbeschreven toekomst tegemoet. Zoals die twee
die in de trein aan dezelfde ruit een andere richting deelden.
8

Als we kleiner zijn, lijken we vriendelijker,
aandoenlijk misschien,  stille popjes
waarvoor je zou willen zorgen, als je niet
in vogelvlucht naar een andere stad moest.
9
We volgen een lijn die tussen velden
en snijdend met wegen de bedding volgt
van een verdwenen spoorweg.
Daar smokkelen we ons  een grens over.

10
We koesteren hier iets dat voor het klein genot
van popjes blijft zorgen,  dat het blijft boteren.
Laat ons cocoonen, ontpoppen tot weidevlinders.
De stad, de stad en wij de vlinders.

11

Zorg dan voor ons, we zijn niet zo
opzichtig rebels, we hebben met moeite ooit
één slag slechts om de arm gewonnen.
Er past een lief in en dat is wel voldoende.

12
We voelen ons te klein, we hebben het recht
van een stad veroverd, maar we vroegen
nog op de achterkant van de oorkonde
of we elkaar wel mochten blijven kennen.

13
Als een soort achterklap op ons stadsrecht
wilden we ons gedacht nog zeggen, dat we
liever niet zo groot als senioren massaal
naast onze schoenen zouden lopen.

14

Toen je overvloog, was er een feest.
Kijk, hier hebben we een toren uitgelicht
in rood waar we elke avond speelden
tot we duizend gezichten hadden.

15
Dat we meer waren dan wat we op een zondag
onder onze pet lieten zien, dat we in de kamers
een heel instrumentarium voor onze dromen,
dat er pianosnaren om onze gewrichten zaten.

16
Een heel jaar lang hebben we hier elke nacht
het water van de toren in wijn, tot het zo
in onze leidingen zat, tot we het heel de stad
rondpompten en wij als organen dronken waren.
17
Weet je niet uit welk hout cello’s snijden?
De bodemplaat van een schip schijnt het beste te zijn.
We hadden een plek om hout tot muziek te verzagen,
viooltjes met kinderstemmen en zieke korte jasjes.

18
Kijk eens naar ons, ooit hadden we hier veel te geloven.
God keek vanaf diverse hoogten, hoe daken verschenen
en tussen het lover weer verdwenen. Nu woont hij als een valk
in de meest rijzige toren, en jaagt op muizenissen in zijn boek.

19

We kijken zo lang naar de stad dat dingen ons ontsnappen.
Met samengeknoopte lakens komen ze uit onze oren geslopen
als gedachtenwolkjes of dingen die we dromen. Niets staat
als een vuurtoren boven water. Er is altijd ruimte voor een grap.

20

We kampeerden hier zo lang dat we een taal moesten verzinnen,
een instrumentarium aan kleuren om ons te binden, om ons
toe te dekken als een vlag.  We moesten filteren om blindelings
de ruis uit de penselen te halen. We wilden niet verbleken voor elkaar.

21

We dekten ons met bladeren en zonnepanelen in tegen magere jaren.
We zitten er warmpjes in. Niet dat we zo binnen zijn als een huis.
We weten dat drempels niet enkel onze bruiden voor de voeten liggen,
dat  we dagelijks over dit graniet de wereld in worden geworpen.

22

Ergens ligt de school waar je voor het eerst, het huis waar je, en natuurlijk
de bankjes en steegjes voor als de muren oren hadden. De keren
dat je eerste was in je eigen begin. Je won elke etappe in de wedstrijd
groot worden. En overal werden plaatsen medailles van je heimwee.

23
Iemand zei dat bomen ook maar een soort flatgebouwen zijn
voor eekhoorns die de hoogste willen hebben. En dan weer
groeien torens tot ze vallen. Op open plekken schieten projecten
wortel in een tijd die zich haastig over de voeten lijkt te vallen.

24

Hier breken arbeiders uit hun kleine huisjes de fabrieken
uit de binnenstad. We zijn veel rustiger, veel mooier dan dat
Een stad die boerderijen adopteert en zichzelf leert
te oogsten als een storm in een glas Gageleer.
25
We zijn wat neersloeg toen de stoom ging liggen.
Nog altijd tuffen we onzichtbaar klein het park door.
We treinen zo graag dat de oude mannen het tot kunst
verheffen en wat kind bleef springt mee achterop.
26

We sturen elke dag een hoop talent de wereld in.
Vaarwel is wederkerig. Wij zijn een avondland.
Een stalen reiziger torst een rots bij het station.
We wachten dampend als een bord op onze geliefden.
27
De wolken lijken toch zo op elkaar, de arme schapen.
Ze dekken ons toe met hun verten en ergens een hoge
luchtballon om onze achtertuinen in kaart te brengen.
Hoe we op een groene zakdoek achter een rug zijn gelegd.
28

Wij zoeken maten in dit spel om de wereld mee af te rikken.
Hoge heren spelen open miserie op café en azen op dames
die hier nooit slecht boeren. We vervloeken de kaart waardoor
we staken, maar de loden letters zijn historisch in ons bloed gedrukt.
29
Op een dag wil je een treurwilg schilderen waaronder
de dichter als een grote vriendelijke reus iets in de oren
van deernes blaast. Hij maakt ons graag iets mooiers wijs.
Hij is zo graag minister van zijn binnenhuidse zaken.

30
Dan is er het moment dat we moeten worden afgerold en we
open moeten zijn als een solo slim. Misschien is de plaats
op de binnenkant van onze huid geen wereldstad, herbergt
de herkomst onder onze pannen iets dat ons tegen verten wapent.

 

panorama

 

Als het Goed is 

Het eerste Stadsgedicht “als het goed is” werd verfilmd door  Dimitri sterkens samen met de acteurs van theater stap

 

Welkom 

Vandaag stelde ik mijn eerste stadsgedicht voor in het OCMW van Turnhout. Het blijft er permanent hangen in de inkomhal.
u kan het ook hier nalezen. Hier kan u luisteren hoe ik het gedicht voorstel op Radio 2.

stadsgedicht ocmw3

stadsgedicht ocmw1

stadsgedicht ocmw2

Aankomst (een stille reflectie) 

Aankomst

Ik kwam hier zonder koffer aan
met alleen een moeder uit de eindbestemming
van haar huwelijk. Een kamer met uitzicht
op zonovergoten bont en blauwe dromen.

Het was de dag dat ik de zure lucht
in enge kamers niet langer betrouwde
en een zomer lang zo buiten was
dat de stad zijn binnenkamers toonde.

Er waren de trappen van het kursaal
waar jonge mannen uit oorlogslanden
zich wilden troosten aan meisjes van mijn leeftijd
ik was vijftien en mijn skelet van hout.

Mijn vader heette Jozef en hij was een timmerman
(dat verzin ik niet)
En ik wilde een echte jongen zijn, zelfs toen
ik voor het eerst een meisje zoende
vroeg ik me af of het bij haar naar memel smaakte
(dat wel)

Hier groeide mijn haar en elk gebaar
dat ik van elders had geplagieerd
tot een verstopplaats, ik was nieuw
en uit de stoeptegels groeiden vrienden.

Die zo buiten waren dat ze hun binnenhuisverdriet
als een lelijke kamerplant vergaten te gieten

One thought on “stadsgedichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: