Onmogelijk wij (gedicht)

Dit Gedicht  verscheen In de oktoberversie van het toonaangevende literaire E zine Het Gezeefde gedicht

1

Niet alles wat we doen is realistisch
we bouwen schepen waarmee we van de wereld
zullen donderen, zoveel is zeker,
Het belet ons niet om hout te klieven.

Iemand schuift buizen neon tussen de wolken
versteekt ze, tot de zon lang onder.
In containers drijft ons hart landinwaarts
We stapelen ze zo hemeltergend hoog, een Babelboot.

Ooit zullen we alle delen van de wereld bevolken,
onze voorouders geloofden zelfs niet in de kade, de getijdenrivier
als ze uitademt  spartelen onze voeten boven het water
alsof we even sprongen op de maan, dat achtste continent.

Hoe leer je vallen? Aanvaarden dat bewegen gewichtig is.
Dat er een domino-effect, een voedselketen van handelen
die tot ver buiten deze generatie strekt. Dat een val zich voortplant
Zo letterlijk dat het op een flauwe woordgrap lijkt.

Misschien hebben we ook elkaar bedacht, met armen
om elkaar de woorden uit de mond te strelen, egaal
de nacht een verdwijntruc op een middag in het park,
Busruiten bewaren oranje spiegelbeelden die flauwtjes zwaaien.

 

2

soms moet men ons zeggen wat we zijn
het in onze lippen bijten tot we geloven
dat we onder onze pet roesmiddelen koken
geheime recepten voor kristal uit de voorstad

Ik ben nooit goed geweest in mythes
maar vertel met die handen maar iets
waarin ik klei mag zijn onder m’n vermoeide ogen
en giet dan levende vissen in m’n bloed

Soms moet men ons eraan herinneren
dat wij ook maar bedienden zijn
tot we ons voor streling ontvankelijk verklaren
blijven we notulisten van de lust

wij: onbevoegde instanties voor de migratiedriften
in dit lijf ,met de vissenstaart, noordwaarts
het opspringen uit de rivier
Het gevaar van beren in de open muil te lachen

soms moet men ons onderbroken anaforen noemen
onwaarschijnlijke stijlfiguren bij de meerpaal
Hoeveel kou moet een flamingo verdragen
voor hij als een fiere letter in je mond mag slapen?

3

Ook in mooie woorden kan je verloren lopen
Wij spreken niet per definitie met vloeibare ogen
wij zijn in onze pennen als in sarcofagen
rond levenslange verwikkelingen gekropen.

Daar zijn we ontspoord, hoeveel doolhoven
wil je in de tombe vullen voor er twee getallen staan?
Hoeveel koninkrijken wil je optrekken uit verlangen
voor je van die vingers een zandloper maakt?

Fabeldieren zijn te mooi om te overleven
De terzieler en de hypogrief, ze stierven uit
voor ze “er was eens” uit hun genetica, baarden
de lichter dan lucht kinderen die sprookjes vermoedden.

Ik ben een man: wat zwellend vlees en apenkuren.
armen als geluidsdempers om rond een pratend hoofd
je kan zure beertjes of een lijm uit mijn beenmerg  onttrekken
als alles uit elkaar valt, bedenk dat als ik in een dier verander.

Waarschijnlijk is onze grootste zorg het zorgen
het is geen wonder dat liefde in kinderen verandert
Zijn triomf en lust en waanzin dan nakomelingen van de liefde?
Het is een wonder dat de liefde soms nog zorgen baart.

 

 

30 meter uitzicht

Vanaf heden kan u onder de rubriek stadsgedichten het gedicht “dertig meter uitzicht” vinden dat ik schreef bij het panorama de vries.

https://tomdriesen.wordpress.com/stadsgedichten/

Trapgedicht Kunstbende

Voor Kunstbende Turnhout mocht ik met alle inzendingen van de categorie TXT één trapgedicht maken. Ik gebruikte één zin uit elke inzending en dit was het resultaat.

Elke dag lees ik je
Mensen zijn zoals brieven
Met veel liefde gebracht door iemand.
Mijn eigen stem klinkt als een pas geboren baby,
Vers van de pers
Achter jou schildert de zonsondergang een meesterwerk;
Er bevonden zich honderden kooitjes
in onze achtertuin, daar stierven we stilletjes
in het midden van de zin

Ik blijf sterk,
net zoals ‘de grote mensen’.
Tot het puin niets meer weegt.
Gom de fouten uit mijn schaduw
ik vecht zoals alleen ik dat kan
maar soms is de stad gezelschap genoeg
ik mag nu nog niet opgeven
Ik zag de besten van mijn generatie verwoest
Zwart is voor eeuwig mooier dan het donkerste wit.
ik ben nu voor altijd  verdrietig… voorzichtig   en bang,
Bang voor wat nog zal komen
Feestjes met fles wijn
Kwamen thuis in de vroegen uren.
Wat nu als ik allergisch ben aan witte paarden?

 

IMG_20160306_130133 IMG_20160306_130156 IMG_20160306_130134 IMG_20160306_130137 IMG_20160306_130154

Bibliotheek Turnhout 27 Januari

Op 27 januari sta ik op het evenement voor woord In de bibliotheek van turnhout
Ik stel er enkele nieuwe stadsgedichten voor.

stadsgedicht OCMW Turnhout

 

Vandaag stelde ik mijn eerste stadsgedicht voor in het OCMW van Turnhout. Het blijft er permanent hangen in de inkomhal.
u kan het ook hier nalezen. Hier kan u luisteren hoe ik het gedicht voorstel op Radio 2.

stadsgedicht ocmw3

stadsgedicht ocmw1

stadsgedicht ocmw2

kleine snelle versjes (1p2)

1

Het leven is een enkelvoudige zin
er is slechts een einde, er is slechts een begin.

2
In mijn hoofd ben ik met velen
maar mijn schaduw loopt alleen.

3
Ik wou als kind altijd de binnenkant
van al mijn speelgoed zien
daarom kreeg ik nooit konijntjes.

Een Koreaan

Er is altijd wel ergens een Koreaan die het beter doet.
De veertigste van Mozart op een ukelele spelen
Of de pose aannemen waarvoor ze Keanu Reeves’
rug op tweeëndertig plaatsen hebben moeten breken.

 

De eifeltoren in lucifers reconstrueren zonder lijm
er zal wel ergens vroeg of laat een Koreaan voor zijn.
Een computer die de fouten in je lach opspoort
die op een rug kan projecteren hoe koortsig je wel wacht.

Het is vast al door een Koreaan bedacht. Een scanner
die sneller mijn gezicht kan lezen dan mijn moeder.
Een robotarm die veel preciezer wijs hoe pijn het doet.
Een chip met alle boeken op die ik toch niet zal lezen.

 

Een Koreaan voor elk leven dat ik nooit zal lijden.
Om zich aan alle fantastische onzin te wijden
waarvoor ik te weinig tijd heb zodat ik nutteloos
hier kan zijn omdat ik onbruikbaar en dus vrij ben.

 

Als het goed is (Stadsgedicht 1)

Als het Goed is.

1

Als het  goed is
Moet ik mijn vinger niet opsteken
om geteld te worden.
Ik probeerde mezelf al zo vaak uit te gommen
dat ik de kleur van achtergrond kreeg.

2

Als het goed is
hoeft u niet te weten  op wie ik val
om mij graag te zien.
De lakens die ik beslaap zijn wit
de bijzinnen die ik er schrijf
zo ondergeschikt aan mijn verhaal
dat ze van tussen het dons verdampen.

3

Als het goed is
Moet ik  het wit  van mijn  handen niet tonen
om te bewijzen dat ik ongewapend ben.

Ik heb geen plan in mijn hoofd:
De wegenkaart onder mijn vingers
heeft me tot hier gebracht.
Ik vang slechts wat uit de hemel valt.
4
Als het goed is
Moet ik mijn stem niet verheffen
om te worden gehoord.
Dit is geen tong, dit is een inktvis
hij verkleurt zich waar hij gaat zitten.

5

Als het goed is
Moet ik mij niet opsluiten
opdat u op bezoek zou komen.

Ik heb mijn voordeur in de kleur van stad,
in de kleur van voorbijgaan geschilderd.
Ik ben niet eenzaam, ik heb ruime bezoekuren.

Kom binnen
het is goed

op bezoek

Op bezoek.

In het land waar alles zo vlug gaat
dat vle koppen worden gesneld
Zal éénhoofd dan wel koning zijn.

Maar mannen die de verwarring zaaiden
om deze chaos te oogsten staan niet op een wachtlijst
voor een bezoek.

Een vrouw verklaart dat het lijkt  alsof een touwtje
om haar nek elke dag strakker wordt aangetrokken.
De afstand van de stoel tot de sofa volstaat
voor een witte jas om er het filosofische van te zien.

Therapie is vanop twee armlengtes zoeken
naar een breedte en een diepte perspectief
naar vluchtpunten en als het kan een zilver lijntje
horizon, wat licht in diepe tunnelogen.

Het is levenslessen trekken uit iets dwaas als badminton
met iemand die net van een oorlog komt.

Een man  knielt op de vloer en lijkt naar scherven
zelfbeeld te graaien, maar hij tast hevig bibberend
naar kleingeld bij de sigarettenautomaat.
Pillen geven hem waarschijnlijk alzheimer,
zodat hij kan vergeten wie hij dus niet is.

Ooit kreeg ik rugpijn van altijd alles op te rapen
hier zie ik wat er gebeurd was als ik alles toen had laten liggen.
Hoe hoog je dan plots staat, hoe diep het dan plots is.

Ik ben hier slechts op bezoek. Ik betaal geen boete
Ik mag straks gewoon terug naar start.
Ik heb geheel toevallig, de juiste kanskaarten op zak.