Er is vast iets

Er is vast iets dat ons samenhoudt
Al wordt de elastiek om mijn middel
loslippiger en pluizen buitenboorddromen
uit gespleten krullen tussen vingerkootjes.

voorbij de kaasstolp over de verte wacht
een achterliggende gedachte, maar wij
hielden beeldmateriaal binnen dat in een krant
heel nonchalant  zouden kunnen verwateren
op straat. We konden er wellicht een prijs mee winnen.

De mier die ik van het scherm probeerde vegen
bleek een verdwaalde komma. Je likt de lijnen
van je vinger het patroon waarin haar buikwater
ooit jouw vlees geworden was. Je wilde
vast ooit ook iets uitvlakken wat al was uitgehard.

(Je kusafdruk op het glas bevroor in een wit venndiagram
Ik maakte langs de binnenkant een deelverzameling
met de jouwe. Een verijsd soort afscheid in de kou
Er is vast iets dat ons samenhoudt)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: