Materialisme

Als wij, de levenden
het hele huis zijn geweest.
De kasten vol vergetelheden en geheimen
De tafel waaraan we brood
en wat later “ons” ging heten
op maat van monden met de gasten deelden.
We waren karig voor elkaar in voorraad.
Er was altijd wel een la
En het onderste uit onze kan was bezonken
uit hetere tijden.

Als wij het slagwerk van bestek
en de diepvries van een magere maand zijn geweest.
De renteniers van katten die langs buiten
minachtend op onze werkloze uren keken.
De kasten vol gekrompen kleren
(omdat de jaren steevast vetter werden)

Dient er zich dan  alsnog een lente aan?
Die ons buiten zet, met klikken en klakken van tongen
om ons op het gras te spreiden.
Die dauw in de verstofte vezels zuigt
tot er weer sapstroom in de baksteen sluipt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: