Mijn lieve Noa

Mijn lieve Noa

sinds een paar jaar

ben ik weer verliefd, op haar
ze is drie, noemt me papa
En ik hoef geen test op DNA
om te weten hoe waar ze is
de meest bizarre diva
clown en acrobaat
ogen als een zoomlens
op een breedbeeldcamera

Van alles is een naam
het enige wat ze altijd mee zal dragen
Dus noemden we haar Noa
Naar de man die met zijn ark over de zee
van elk dier is ze er twee
de hinde en het ree
de pinguin, de scarabee
een evenwicht van veel te veel
En aan het einde is er vrede.
daar kom je al een eindje mee.

Mijn lieve Noa
weet dat kleine kindjes
in een kleine rolstoel rijden
zoals papa door een hele dikke bril moet kijken
lijkt bijna te begrijpen dat je zelf zijn
begint met een beetje van de rest af te wijken.
speelt realiteit in vele bedrijven
Bewijst mij dat je kan dromen met je neus in de feiten.
lijft mij in als ik bij haar moet blijven
typt haar naam die ze nog niet kan schrijven
ze lacht verlegen als een bambi
en laat de tijger in zich vrij

vertelt zonder een spoor van twijfel in haar stem
dat ik de sterkste man ter wereld ben
Alleen omdat ik haar kan heffen
een antwoord bedenk op elke vraag die ze kan stellen
En al wil ik elke dag een berg voor haar verzetten
Ik krijg haar honger nooit getemd
haar toekomst is een rendier en een arend en als ze straks
Pril wild en gillerig is, ben ik slechts de teleursteller.
Ze zal een jongen op  een motorfiets en wikipedia
mij leren niet meer nodig te hebben.
Ik zal mijn beefhand  in de hare leggen
haar vragen mij laatste straten over te helpen
Maar tot dat moment

is zij mijn lieve kleine Noa
vindt het lastig dat ze vier keer per dag
door een rietje moet plassen
en hoewel iedereen probeert
haar te kalmeren weet niemand
van ons precies wat het betekent
zoiets uit handen te moeten geven.
De eerste keren moesten we bijna evenveel wenen.
Zij als een kleuter luidkeels en gemeend
ik als mannen uitgesteld en ongemerkt
Nu gaat het beter met de dag.
Gewoonte is een onderschatte macht
adapteren is een zegen en iedereen heeft wat
Ze is het manke lammetje met de draagkracht van een olifant
Haar glimlach: de grootste aanklacht tegen zwakte
Die ik ooit zag, vraagt en wacht op chocolade
en ik smelt harder dus het mag.
ze vraagt kusjes voor het slapen
Ik lag ooit nachten wakker met oren als radars
die de lucht aftastten naar haar ademhalen
of ze er nog wel was
en de wereld is zo hard als duizendmaal vallen
dus is zachtheid vast een wapen
ik laad het met kusjes en kussens voor de nacht
toen ik haar voor het eerst in mijn armen had
was ze zo licht als een veertje dus ik leer haar alvast
naar zandmanland te dwarrelen
te fladderen als een nachtpauwoog
en de dagen vol te scheppen als een lepelaar.
en ik lepel woorden in haar oren
tot haar ogen zwaar
Mijn lieve Noa
droom nu maar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: