bakster

Een vrouw als een bakster
druppelt moedig symptomen
bij het bed waarin we beiden
ziektebeelden in stand houden
met chocola en ijs voor het vergaan.

We zijn een tomaat vol knoken.
We lekken mythes voor onze kinderen
een bad, waarin we hen niet lozen.
Onze hand ophoudend als een zandloper
waarvan het oog steeds groter wordt.

“Er was eens” heeft een zetel gevonden
de navelwonde ettert tot de zwaarte
van het gat de kamer opslokt en elke vonk.
Ze druppelt tijd in al haar potten
Dekt de tafel, waar het bed tot op het bot
nog ligt te gapen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: