emulsie

We zochten overal wat achter
Van de stationsklok was de wijzerplaat
slechts het voorportaal van een stadstaat.
Miniatuurmensjes bepaalden er de tred
ontredderden geliefden door secondewijzers
naar een overslaande hartslag op te drijven.

 

Wie stookten de oven van onze
paranoïde fantasie tot
onze stoomoren floten.
We dachten aan continentendrift
bij laag water in duinen.
Brieven onder  vloertegels
schatkaarten en vijanden
om ons in een boom
met warme chocolade
tegen te verschansen.

Je roerde me als hutsepot
zoals enkel dat soort meisjes
Dat we vroeg of laat iets achter
elkaars tong gingen vermoeden
was een kwestie van het klokkenvolkje
Ik ben meestal ook maar een emulsie
voeg wat bakpoeder toe
en ik wordt licht ontvlambaar.
Wat dacht je nu echt
dat er achter mijn ribbenkast lag?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: