Maandelijks archief: oktober 2013

bakster

Een vrouw als een bakster
druppelt moedig symptomen
bij het bed waarin we beiden
ziektebeelden in stand houden
met chocola en ijs voor het vergaan.

We zijn een tomaat vol knoken.
We lekken mythes voor onze kinderen
een bad, waarin we hen niet lozen.
Onze hand ophoudend als een zandloper
waarvan het oog steeds groter wordt.

“Er was eens” heeft een zetel gevonden
de navelwonde ettert tot de zwaarte
van het gat de kamer opslokt en elke vonk.
Ze druppelt tijd in al haar potten
Dekt de tafel, waar het bed tot op het bot
nog ligt te gapen.

Advertenties

emulsie

We zochten overal wat achter
Van de stationsklok was de wijzerplaat
slechts het voorportaal van een stadstaat.
Miniatuurmensjes bepaalden er de tred
ontredderden geliefden door secondewijzers
naar een overslaande hartslag op te drijven.

 

Wie stookten de oven van onze
paranoïde fantasie tot
onze stoomoren floten.
We dachten aan continentendrift
bij laag water in duinen.
Brieven onder  vloertegels
schatkaarten en vijanden
om ons in een boom
met warme chocolade
tegen te verschansen.

Je roerde me als hutsepot
zoals enkel dat soort meisjes
Dat we vroeg of laat iets achter
elkaars tong gingen vermoeden
was een kwestie van het klokkenvolkje
Ik ben meestal ook maar een emulsie
voeg wat bakpoeder toe
en ik wordt licht ontvlambaar.
Wat dacht je nu echt
dat er achter mijn ribbenkast lag?