Gelijkenis

Misschien is het waar
dat wij de vorm van onze
grootste liefdes krijgen
zoals honden
die op hun baasjes beginnen lijken.

Loop ik daarom krommer nu?
alsof ik een kom
om wat uit mijn hart ontvalt
te knellen?
Spiegelen valharen de herfst?
en kraak ik meer
alsof ik erin slenter?

Dat ik de waterzon glimlach
alsof dit zachte missen me ligt
als een tapijt van lover of sneeuw
het valt wel mee, zeg ik.

Ik hou ook wel van eten
zo lijk ik op de langen duur
op een herfstige kom
met buik van  krentenbol
die een hoed gedichten draagt
en zich een lijf vol kleren schaamt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: