Oefening (klein portret van Dorien De Vylder)

In deze kroeg stapt ze uit
het roezemoes rumoer
trekt een vlies om:
een vissenkom waarin
haar mond geluidloos
klanken blaast alsof haar lippen
twee synchroonzwemsters waren,
gewichtsloos aan het oppervlak.
Ze kauwt kristallen mals
en periscopen, ze proeft

de maaltijd voor die ze
zo voor ons zal zijn, het feest
van alle raadselgangen
die ze sluipt
zo luchtig
dat de smaak
van vermoeden overheerst.

Straks streelt ze ons,
haar tegendansers uit balans
Het polsgebaar nooit gratis, hoe
oude vrienden tussen wimpers wellen.
Je wiegt hen langs het zoute likken
in je middenrif, ze trappen heel
de nacht nog tegen je buikwand na.

ze fluistert je de tanden uit de mond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: