snippers

Er was een land zei je.
Je stapte uit om je tandenborstel te halen en pleisters.
“Iets tegen de heimwee haal ik daar wel”
ze je “als ik de taal heb geleerd.”

We sliepen op het ijs die nacht
tot we mensvormige wakken hadden uitgebroed.
We visten jassen op, we haalden poppen boven
stalden ze aangekleed uit alsof er iemand thuis was
op de immense vervroren vlakte.

Je vertelde: ik ben handgeschept
uit de snippers van mijn voorvaderen
beschrijf me, ik zal zo blank zijn
als mijn geschiedenis het duldt.

Uitgedroomd lagen we in de tobbe te ruiken
naar Marseille en we vonden bij de waslijn
dat gordijnen beter buiten, omdat er meer
om naar te kijken was. Hoe ik je door
doorschijnend naakter vond en in een kader echter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: