feest

over de opgewreven tafel schaatsen
we, omdat vallen zo voorbarig
ons vermoeden breken zou

alles glimt van bier, en honing
is niet meer ruikbaar in haar krullen
nu niet slapen, dadelijk wordt ze echt

als het feest uitloopt in monden
onze ogen afzakken, zonder schoenen
smelten haar manieren als pompoen,
“we geven het geen naam”
zegt ze “een jaartal en een plaats
volstaat voor confituur en die blijft jaren”

ze graaft zich in mijn jas
om extra zwaartekracht onze longen
zijn ballonnen, waanneer ze
leeglopen is iedereen naar huis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: