2x+12

 

Er zitten twee demente dames
achter de ruiten van mijn bril.
De lamp brandt als ze wuiven
maar contact is broos
met wat er omgaat buiten.
Passanten zijn zo eventueel
als de herkenning van een vreemde
die weer steeds een ander is.

 

Een kraai pikt woorden uit
het gemak waarmee spreken,
krast namen uit gezichten.
Ze kleuren wat ze van het licht
vergeten, bij met herinnering.
Er ligt mist over de dingen.
Duisternis is wit als het begint.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: