Het verhaal van een rug

onder haar klamme voetzool
zet laminaat zich krakend
als een naald die tien seconden stilte
van vinyl afschraapt, een doorrookte ademhaling
van het huis dat met open deuren toekijkt
als zij voor het eerst haar rug toont
hoe bitter jongheid
uit haar haren traant

hier moet ze leren gestreeld te worden
waar haar karakter een vergroeiing is
een wonde waarrond eeltige rituelen
in uitdrukkingen versteend: zorgen
waar ze zich zorgzaam als een schoot
omheen plooide in warme, naakte overgave

hier kan ze als een paard
doorheen zijn huid reeds inborst voelen
kalmte ruiken aan zijn hand,
een hals aanbieden, waar een hoofd in past
over planken een prelude op afscheid wiegen,
met  hypnotische hoogtelijnen
naar het raam toe schrijdend

hier kan ze twee knieën
tot onder de kin optrekken als een deken
er als kinderen armen omheen
om zichzelf niet verliezen
of na vannacht: niet helemaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: