Afscheid: eerste beweging (uit een imaginaire opera)

De enige warmte waarmee ze achterbleef

Was door haar magnetron met straling

aan de bedenkelijke substantie in aluminium gegeven

die ze zich onversneden met een vork inlepelt

Je mag er niet aan denken

 

zoals aan de kus die misschien vooral

In je eigen lippen en niet in haar hals nazindert

Wat je wel en niet trachtte te voelenn hoe je tederheid

met nieuwjaarsdag heel stiekem op je to do list had gezet

je wil er niet aan denken

 

Je denkt aan of je motregendruppels kan vertrappen

Hoeveel mensen je doorheen de tijd de hand schudt

Als je de deurkruk indrukt. Dat je altijd wel afscheid

Wilt nemen omdat je je dan voor mag liegenĀ  dat ze je mist.

Omdat ze dan banger en dus mooier is.

 

Getagged ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: